Ik ben Maria van Erp.

Een paar jaar geleden zag ik in een artikel een broche die genaaldvilt was. Ik had daar nog nooit van gehoord en ging op onderzoek uit. Je had er alleen losse wol en een naald met weerhaakjes voor nodig, dus ging ik het uitproberen. 
Mijn eerste werkjes waren vogels omdat ik graag vogels fotografeer. Op een gegeven moment was ik nieuwsgierig of een hoofdje ook uit vilt gemaakt kon worden. Zo ontstond mijn eerste Vrouwke. Ze keek me met zoveel vertrouwen en kwetsbaarheid aan toen ze klaar was dat er meerderen volgden.

De Mannekes en Vrouwkes die ik maak hebben al een heel leven achter zich. Ze hebben positieve en negatieve ervaringen gehad en hebben ervan geleerd. Ze hebben de weg naar hun hart gevonden en stralen nu liefde uit. Ik probeer het pure zieltje van hen tot uitdrukking te brengen in hun gezicht. Ik kijk naar foto’s van oude mensen, sommige raken me in mijn hart en dat gevoel probeer ik te laten ontstaan in de doorleefde gezichten. Het hoeft van mij niet te lijken op de gezichten die me raken, het gaat om dat gevoel. 

Ik had nog nooit gewerkt met klei maar was nieuwsgierig of ik dat gevoel ook in keramiek tot uitdrukking kon brengen. 

Tijdens een wandeling vind ik het heerlijk om in verbinding te zijn met de natuur en kan genieten van de vogels, bloemen, vlinders en landschappen. Dat leg ik graag vast met fotografie.